De verrassende voordelen van schaamte

Schaamte is menselijk, het is natuurlijk en het is gezond! Ja, wanneer je op een bewuste manier met je schaamte omgaat kan het een zuiverende werking op je hebben. Schaamte wordt pas gevaarlijk als je het negeert of je het de kans geeft om de controle over te nemen. De kunst is het om je schaamte te confronteren en het echt te voelen. En dat is ook precies het doel van deze post: Mijn eigen schaamte confronteren en het gewoon helemaal over me heen te laten komen.

Inmiddels ben ik al twee jaar “stiekem” aan het bloggen. Alleen mijn familie en mijn beste vrienden wisten van deze geheime activiteit af. Ik heb het ook wel een paar collega’s verteld, maar heb geen van hen mijn domeinnaam gegeven. Ik schaamde me zo verschrikkelijk voor mijn schrijfstijl! Ik ben nooit een geweldige schrijfster geweest. Op school las ik ook nooit mijn verhalen of gedichten hardop voor in de klas. Tijdens mijn jaren aan de universiteit was mijn vader het op gegeven zo zat mijn onleesbare essays te verbeteren, dat hij mij een schrijfcursus aanbood (die ik klaarblijkelijk nooit heb gedaan).

Maar eigenlijk zijn mijn middelmatige schrijfvaardigheden niet echt de kern van het probleem. Dat is mijn lage gevoel van eigenwaarde. Ik ben gewoon zo bang voor wat mensen over mij zou kunnen zeggen of denken. Alsof ze mijn hele existentie zouden kunnen vernietigen met hun meningen en gedachten. Terwijl ik dit schrijf besef ik me hoe overdreven dit klinkt, maar zo voelt het nou eenmaal.

Ik heb natuurlijk ook overwogen mijn blog activiteiten verder geheim te houden. Maar ondanks mijn angst heb ik ervoor gekozen om in lekker in mijn schaamte te duiken en deze post op Facebook te delen. Nog geeneens omdat ik op deze manier meer bezoekers naar mijn site wil krijgen. Nee, de redenen hiervoor liggen veel dieper en hebben meer met mijn persoonlijke ontwikkeling te maken dan met de ontwikkeling van dit blog.

De afgelopen maanden liep ik steeds meer tegen deze hele kwestie aan. Het feit dat ik niet in staat was om mijn angsten het hoofd te bieden en achter mijn eigen werk te staan begon steeds meer pijn te doen. Tot het op gegeven moment ondraaglijk werd.

Gelukkig maar had ik net op tijd een goed gesprek met een vriendin van me, die mij geholpen heeft mijn ogen te openen. Ik vertelde haar over mijn angsten en zorgen omtrent mijn blog. Ze vertelde mij toen over haar schaamte die ze voelde net voor de première van haar documentaire over haar eigen vaginisme. Terwijl ze aan het praten was voelde ik een golf van schaamte over me heen gaan. Deze vrouw had het moed om haar seksuele problemen met het hele land te delen en ik kon nog geeneens mijn schrijfstijl en mijn spirituele gedachten met mijn Facebookvrienden delen….Als spirituele blogger schrijf ik zo veel over angst en zelfliefde, het wordt echt tijd om de daad bij het woord te voegen! En dat betekent dus ook dat het tijd wordt om de voordelen te plukken van mijn eigen preken. Dus, wat verwacht ik eigenlijk van deze diepe duik in mijn schaamte?

Moed

Het lijkt me logisch dat deze stap mij ondersteunt om moedig te worden. Moed moet, net zoals elke andere gewoonte of karaktertrek, getraind worden net als een spier. Door regelmatig moedige dingen te doen worden we vrij van onszelf. Per slot van rekening zijn de meeste van onze angsten illusies en zonder moedige stappen te zetten komen we daar nooit achter.

Naast het ontmantelen van onze illusies, geeft moed ons de mogelijkheid om te ervaren wat er buiten onze comfort zone ligt. Alleen door ongemakkelijke stappen te ondernemen kunnen we pas zien wat de wereld ons écht allemaal te bieden heeft.

Progressie

Uit mijn comfort zone stappen is een vorm van progressie. Ik heb een nieuwe deur geopend waar ik nu langzaam doorheen loop. Ik heb geen idee waar die deur heen leidt. Maar dat doet er ook niet toe. Die stap zal onvermijdelijk naar vooruitgang leiden.

Bovendien hoef ik me in de toekomst niet af te vragen: Wat als? In plaats van de consequenties in mijn hoofd te bedenken, zal ik ze direct voor mijn neus meemaken. En als het een fout blijkt te zijn, zal ik ervan leren. Hoe dan ook, progressie is een feit.

“ Je kan beter spijt hebben van de dingen die je hebt gedaan, dan van de dingen die je niet hebt gedaan”

Lucille Ball

De progressie blijft niet alleen beperkt tot mijn eigen leven. Door moed te tonen kan ik ook anderen helpen vooruitgang in hun leven te boeken. Laten we even naar het voorbeeld van mijn moedige vriendin kijken. Door haar documentaire heeft ze waarschijnlijk veel vrouwen met vaginisme geholpen om zich gehoord, begrepen en gesteund te voelen. Ze heeft ook geholpen bewustzijn te creëren. Daarmee heeft ze mensen die niet eerder van vaginisme af wisten geholpen om de manier waarop zij seks en seksualiteit waarnemen te kunnen bijstellen en veranderen.

En last but not least  heeft ze mij geholpen een stap verder te komen. Haar moed heeft zo een indruk op mij gemaakt dat het mijn eigen moed heeft aangewakkerd om eindelijk die stap buiten de comfort zone te zetten.

Verbinding

Als we Brene Browns onderzoek over verbinding moeten geloven, helpt schaamte ons eigenlijk met anderen te verbinden. Kwetsbaarheid ligt in de kern van schaamte en blijkt één van de gemeenschappelijke factoren te zijn die mensen met gezonde verbindingen met elkaar delen. Mensen die hun pantsers en maskers aan de kant kunnen leggen zijn kwetsbaar. En je ware, onvolmaakte gezicht laten zien kan gevoelens van schaamte in je oproepen. Maar het is juist dit ware, onvolmaakte en authentieke gezicht dat mensen moeten kunnen zien om werkelijk met je te verbinden.

Maar ik wil niet alleen met anderen op een dieper niveau verbinden. Dat wil ik ook m,et mezelf. Deze hele zaak heeft mijn innerlijke criticus helemaal op dreef gekregen! Constant moest ik horen hoe ik mezelf veroordeel voor mijn gebrek aan integriteit en moed. En ik weet dat het gelijk had. Het vertrouwen in een ander verliezen is erg, maar het vertrouwen in jezelf verliezen is erger. Het feit dat ik me niet aan mijn eigen woorden kon houden heeft zijn tol geëist. En de enige manier om deze gebroken vertrouwensrelatie met mezelf weer te helen is om de zure appel te bijten en de schaamte te voelen.

Realiteits-controle

Zoals gezegd, zijn de meeste doemscenarios een product van onze illusie. Maar zolang we deze illusies in ons hoofd houden, zullen we nooit de waarheid ervaren. In mijn hart weet ik dat ik veilig ben en dat geen enkele kritiek op aarde ooit een serieuze bedreiging voor mijn bestaan vormt.

Maar denken en weten zijn niet het ware tegengif tegen illusies. Dat zijn ervaren en voelen. Haal je valse percepties neer door ze in de realiteit te brengen. Door de schijnwerpers op de illusies te werpen zullen ze verdwijnen als sneeuw voor de zon. Door ze in een donkere, onopvallende hoek te houden daarentegen, zullen ze alleen maar groter en erger worden. Terwijl je niet oplet zullen je illusies langzaam de controle over je nemen en ben je in no-time hun marionet. Dus, draai je om, bied je illusies het hoofd en realiseer dat het allemaal uiteindelijk niets meer is dan gebakken lucht.

Minder schaamte

Ja, wie had dat gedacht? Door je schaamte het hoofd te bieden wordt het minder! Is dat niet geweldig? Dit geldt trouwens voor al onze negatieve emoties: door onze gevoelens te accepteren en ze ruimte te geven verdwijnen ze vaak op miraculeuze manier.

Paradoxaal, maar waar: Door onze gevoelens weg te drukken en te negeren houden we er juist aan vast. We geven ze niet de aandacht en de erkenning die ze nodig hebben om te transformeren en te helen. Het is net een taakje op je to-do-lijst wat je maar uit blijft stellen. Alleen omdat we het geen aandacht meer geven betekent niet dat we het niet nog steeds hoeven te doen. En geloof me, ik weet waar ik het over heb. Ik stel deze to-do taak al twee jaar uit en het is er gewoon nog steeds. Geduldig wacht het op mij om eindelijk in actie te komen zodat ik eindelijk kan transformeren en groeien…

“De tijd kwam dat het risico om in een hermetisch gesloten bloemknop te blijven oneindig veel pijnlijker werd dan het risico om tot bloei te komen.”

Anaïs Nin

Wow, dat is een aardig lange lijst van positieve aspecten voor iets dat we zo actief proberen te ontwijken! Ik hoop dat je voortaan anders kijkt naar schaamte, zodat je het volgende keer kunt omarmen en écht kunt voelen in plaats van weg te rennen. Bespaar jezelf de moeite van het wegrennen en geniet liever van de vele voordelen. Elke stap buiten je comfort zone heeft de potentie om je leven op zovele manieren te verrijken. Die stappen hoeven niet altijd groot te zijn. Elke kleine stap telt en helpt jou om je “moedspier” te versterken (en die van anderen)!

Plaats een reactie