Vervul al je Wensen zonder Rijk te zijn

Wat betekent rijkdom voor jou? Ben je rijk als je veel geld hebt? Als je alles kunt kopen wat deze moderne wereld te bieden heeft? Voor mij heeft rijkdom niet per definitie met geld te maken. Naar mijn mening ben je rijk als je je alles kunt veroorloven wat je echt wilt en nodig hebt. En ik beschouw mezelf als bijzonder rijk.

Ik ben een parttime horecamedewerker die bijna de helft van het jaar op vakantie is. Hoe werkt dat? Ik krijg deze vraag inmiddels zo vaak, dat ik heb besloten er een post over te schrijven. Verwacht geen praktisch antwoord met een magische formule waardoor al je wensen te plekke vervuld worden. Als je op zoek bent naar een makkelijke oplossing, dan is deze post niet voor jou geschreven

Als je echter op zoek bent naar een manier om al je wensen te vervullen en tegelijkertijd je ziel te helen, dan ben je hier op het juiste adres. Net zoals elk ander probleem op deze aarde, is er een spirituele oplossing. En net zoals elke spirituele oplossing, zul je op de resultaten moeten wachten, omdat heling tijd en moeite kost. Maar net zoals elk ander spiritueel resultaat, zal het je verwachtingen overstijgen en zul je veel meer krijgen dan enkel je materiële wens. 

Mijn Verhaal

In deze post beschrijf ik hoe mijn relatie met geld over de jaren ontwikkeld is. Mijn verhaal is uniek, maar de principes die erachter zitten werken voor mij net zo goed als voor jou. 

Het zal je niet verbazen als ik je vertel dat mijn relatie met geld allemaal begon met de financiële situatie in mijn kindheid. Mijn ouders waren weliswaar hoog opgeleid, maar desondanks was onze financiële situatie niet bepaald stabiel. Ik zou niet zeggen dat we arm waren, maar we pasten zeker weten niet in het plaatje van het perfecte moderne westerse gezin. 

Voor mijn rapport kreeg ik “een hart vol liefde” wanneer ik mijn moeder mijn goede cijfers liet zien en met Sinterklaas bleef mijn schoen vaak leeg. En alhoewel ik nooit honger heb moeten lijden, is het ook al eens voorgekomen dat we onze maagjes met aardappelen en zout moesten vullen. 

Ik heb lang medelijden met mezelf gehad en had niets liever gewild dan eens een keer niet aan het geld te hoeven denken. Toen ik financieel onafhankelijk werd had ik een verschrikkelijke relatie met geld. Ik was bang om elke cent uit te geven. Ik was verschrikkelijk bang dat ik een genetische aanleg had voor het niet kunnen omgaan met geld, wat ik probeerde door controle te onderdrukken. 

Jarenlang controleerde ik al mijn uitgaven en kocht niets dat ik niet echt nodig had. Gelukkig maar werd ik van mezelf en mijn angsten verlost, toen ik begin twintig een wijze beslissing maakte. Op grond van een gebroken hart, besloot ik het spirituele pad te volgen. Ik besloot niet alleen mijn gebroken hart te helen, maar ook mijn gebroken relatie met geld. 

Ik begon te begrijpen dat ik door constant aan mijn geldgebrek te denken, niet alleen daadwerkelijk geld tekort kwam, maar ook niet kon genieten van de voordelen van het geld. In plaats van gewoon te kunnen genieten van geld, werd ik er alleen maar angstig en nerveus van. 

Langzaamaan werd ik steeds relaxter. Ik begon naar binnen te kijken en te voelen wat nou écht belangrijk was voor me. Uiteindelijk bleek dat echt maar weinig te zijn. Aangezien ik maar met zo weinig was opgegroeid, was ik al snel tevreden met de basics: eten, onderdak, liefde en natuur. 

Gecombineerd met het spirituele pad begon ik mijn “pech” te transformeren in een situatie die zo veel meer waard was dan geld. Mijn “zwakte” bleek uiteindelijk een zegen te zijn, nadat ik leerde het positieve te zien in de uitdagingen van het leven. En geloof me, financiële zekerheid is niet de enige zegen die ik hier aan over heb gehouden…

Minimalisme 

Een zegen die vrij duidelijk is, is mijn natuurlijke neiging naar een minimalistisch leven. Mijn gebrek aan geld en mijn angst om het uit te geven zorgden ervoor dat mijn basisbehoeften snel vervuld waren. De manier waarop ik op ben gegroeid heeft mij ook geholpen mijn behoeften tot het minimum te beperken. Bepaalde luxegoederen en dure activiteiten kreeg ik gewoon niet. Wanneer we een familie-uitje hadden, gingen we naar buiten in het bos wandelen. Inmiddels ben ik er dankbaar voor dat ik destijd gedwongen werd om de natuur in te gaan, aangezien restaurants, pretparken en de bioscoop buiten het budget vielen. In plaats van gewend te raken aan dit soort activiteiten, ben ik de wandelingen in de natuur heel erg gaan waarderen. Tegenwoordig is het mijn lievelings activiteit gewoon in natuur te zijn en god zij dank kan ik dat overal vinden en is het bovendien nog gratis ook. 

Over het algemeen heb ik neigingen en voorkeuren ontwikkeld die niet bepaald overeenkomen met de sociale normen van de consumptiemaatschappij. Door mijn financiële situatie heb ik nooit echt interesse gehad aan al die fancy, statusverhogende, supermoderne en levensverbeterende producten en activiteiten waar alle anderen zo weg van zijn. 

Ik had deze dingen niet alleen niet nodig, omdat ik het niet gewend was ze te hebben, ik ontwikkelde zelfs een aversie tegen sommige dingen, zoals bijvoorbeeld uit eten. Het idee om naar een drukke plek te gaan, eten van een beperkt menu te bestellen, niet te weten hoe het precies toebereid is, op een drukke kelner te wachten en niet de mogelijkheid te hebben om gewoon achterover te leunen en keihard te praten en te lachen zonder het gevoel te hebben dat ik anderen daarbij stoor (geloof me, ik ben echt een luid persoon en lach heel veel!), sprak mij niet echt bepaald aan. En dan moet ik voor al dit ongemak ook nog eens een hele smak geld neerleggen? Nee, dankje! 

Ik geniet oprecht van mijn minimalistische levensstijl. Het is nog nooit in me opgekomen dat ik iets “mis” door niet actief aan de consumptiemaatschappij mee te doen. Ik heb geen chique appartement (ik woon nog steeds in een studentenkamer), geen auto (en geen rijbewijs) en geen “serieuze” baan (daarvoor wel een masters waar ik niets mee doe), maar niets hiervan maakt me ongelukkig. Ik heb mijn vrijheid, heel veel tijd om in de natuur te zijn en om te reizen, geliefden die er voor me zijn en een gezond lichaam. Klinkt misschien cliché, maar dat is echt alles wat ik nodig heb. 

Zelfacceptatie 

Het is niet makkelijk om tegen de stroom in te gaan, vooral als je jong bent. Met name als puber en jongvolwassene zorgde mijn non-conformerende levensstijl wel eens voor weerstand en spot. 

In de meeste gevallen was de spot onbelangrijk en subtiel. Als jonge, onzekere puber was ik echter heel gevoelig voor de blikken van mijn omgeving. Ik wist dat ik niet de juiste kleding had (ik werd een keer gevraagd of ik lesbisch was aangezien ik blijkbaar niet probeerde het andere geslacht met mijn kleding te verleiden), niet de juiste telefoon had (na mijn eerste telefoon (een iPhone 4) heb ik nooit meer een telefoon van een “groot” merk gekocht) en ging blijkbaar ook naar de foute feestjes (ik hou niet van elektronische muziek en ging dus niet naar al die exclusieve en dure technoclubs en ging dan liever naar gratis latin, 80’s, rock etc. feesten). 

In sommige gevallen was de spot meer openlijk. Tot drie jaar geleden heb ik nog gerookt. Ik begon mijn eigen sigaretten te draaien terwijl ik in Berlijn woonde, ongeveer in 2002. In die tijd was Berlijn de perfecte plek voor mij. De meerheid was arm en zo ver ik me kan herinneren was het de enige plek waar het “cool” was om arm te zijn (Zelfs de burgemeester zei in 2003: Berlin ist arm aber sexy!). Er werd heel erg neergekeken op rijke mensen en ik voelde me eindelijk eens ergens echt op mijn plek. Voor het eerst was ik niet arm, maar gewoon normaal. 

Ik realiseerde me niet dat mijn gewoonte om shag te roken raar was totdat ik in 2010 naar Amsterdam, het hipsters walhalla, verhuisde. Nadat ik bijna een decennium probleemloos shag had gerookt kwam ik ineens herhaaldelijk in situaties terecht waaruit bleek dat mensen van mijn gewoonte walgden. Ik kreeg constant de vraag waarom ik shag rookte, per slot van rekening was ik toch geen matroos of bouwvakker? Anderen vertelden mij (zonder dat ik ze ooit om hun mening had gevraagd) dat ze nooit met iemand zouden daten die shag rookt, omdat het niet “ladylike” is.

Alhoewel ik toen al ouder (en wijzer) was, werd ik soms wel emotioneel van dit soort opmerkingen. Gelukkig maar. Juist door deze opmerkingen leerde ik mezelf en de keuzes in mijn leven te accepteren. Door de opmerkingen heb ik mijn beslissingen opnieuw overwogen en kon maar tot één conclusie komen: Ik had heel bewust gekozen die dingen te doen die ik deed en ze waren een deel van wie ik ben. Alleen omdat bepaalde mensen dachten dat ik niet ladylike genoeg was, betekende niet dat ik mezelf of mijn levensstijl ging opgeven. De enige persoon die mij moest accepteren, was ik zelf. En dat is precies wat ik deed. 

Authenticiteit  

Mijn zelfacceptatie leidde mij tot een ander pad: het pad naar mijn authentieke Ik. Vanaf het moment dat ik geaccepteerd had dat ik andere behoeftes en wensen had, was ik bereid om te exploreren wat ik écht wil en waardeer in het leven. Ik was bereid om mijn authentieke Ik te vinden. Noch mijn angst om de controle te verliezen, noch mijn behoefte aan sociale acceptatie kon mij ervan afhouden mijn ware behoeftes te vinden

Ik herinner me nog hoe een vriendin van me haar geduld verloor toen we, weer eens een keer, in het bos zaten. Ze wilde perse dat ik met haar eens naar een restaurant of de bioscoop ging, maar ik weigerde gewoon. Het idee om daarheen te gaan sprak me sowieso niet echt aan en ik wilde al helemaal niet zo veel geld daaraan uitgeven. Ik was gelukkig in het bos, waarom zou ik daar iets aan veranderen? 

Op dat moment realiseerde ik me voor het eerst dat mijn keuze niet op pure gierigheid gebaseerd was, maar dat het echt een deel van mij was. Ik zei tegen haar dat als ze graag naar het restaurant of de bios wilde, dan moest ze maar met andere vrienden gaan. Maar ik was daarvoor gewoon niet de juiste persoon en dat kon ze accepteren of anders kon ze gewoon gaan. Ze accepteerde het en heeft me nooit meer gevraagd om naar een restaurant of de bios te gaan. 

Om te achterhalen wie ik echt ben, heb ik constant moeten evalueren wat mijn echte Ik wil versus de maatschappij en ook wat mijn echte Ik wil versus mijn getraumatiseerde ego bang voor is. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik inmiddels 100% weet wat ik echt wil en welke stem net in mij spreekt, maar het wordt met de dag beter. Je authentieke Ik te leren kennen is een levenslange reis, maar geloof me, elke stap van deze reis is het dubbel en dwars waard.  

Vrijheid 

Het grootste kado wat ik op de zoektocht naar mijn authentieke Zelf heb gekregen is mijn (financiële) vrijheid. Waarschijnlijk heb je al een idee gekregen van mijn uitgavenpatroon en ik geef inderdaad vrij weinig uit. En niet omdat ik gierig ben (alhoewel het wel zo is begonnen), maar omdat ik oprecht gelukkiger ben met minder. Ik weet inmiddels welke dingen mij kortstondig en oppervlakkig gelukkig maken en waar ik langdurig en diep geluk uit haal. Maak je bereid voor het volgende cliché: Deze dingen zijn vaak gratis. 

Door mijn minimalistische neiging kan ik niet alleen van financiële vrijheid genieten, maar zijn er vele andere vormen van vrijheid bij komen kijken, zoals mentale vrijheid. Ik lijd niet aan dwangmatige overconsumptie omdat ik het gevoel heb een gat in mijn ziel op te moeten vullen. Ik koop ook geen dure kleren om anderen daarmee te imponeren of onnodig veel kado’s voor mezelf om mijn gekwetste innerlijke kind te kalmeren. Ik heb vrede met wat is, omdat ik vrede heb met mezelf. Ik ben mentaal niet gebonden aan de consumptiemaatschappij wat ik als een groot geschenk in de vorm van vrijheid beschouw

Bovendien heb ik de vrijheid van tijd. Ik hoef niet zo veel te werken als anderen om mijn behoeften te vervullen en kan deze tijd vullen met activiteiten waar ik van hou zoals lezen, mediteren, yoga, in de natuur gaan, koken, met vrienden afspreken en reizen. En geloof me, ik verveel me echt nooit. Ik heb absoluut geen entertainment nodig aangezien ik mezelf echt prima vermaak 😉 

Door mijn baan heb ik bewegingsvrijheid, aangezien ik voor een uitzendbureau op 0-uren basis werk. Sommige mensen worden nerveus van het idee geen vast inkomen te hebben, ik word nerveus van het idee vast te zitten aan een baan, niet zelf mijn dagen te kunnen plannen en niet gewoon weg te kunnen gaan wanneer ik wil.  

Al deze vrijheden betekenen zo veel meer voor mij dan al het geld in de wereld. Natuurlijk heb ook ik geld nodig en ik ben de laatste persoon die zou zeggen dat geld slecht is. Ik ben gewoon super dankbaar voor het feit dat ik met minder geld ben opgegroeid en ik geleerd heb de kleine en gratis dingen in het leven te waarderen, zodat ik het weinige geld dat ik heb kan gebruiken voor de dingen die het echt waard zijn. 

Universele Wet

Wat ik hier heb beschreven is mijn persoonlijke pad en hoe mijn relatie tot geld over de jaren ontwikkeld is. Jouw pad en ontwikkeling kunnen heel anders zijn. Hoe helpt mijn verhaal jou er dan bij je relatie met geld te verbeteren?

In mijn verhaal zijn er een paar universele componenten die van toepassing zijn op iedereen. 

  1. Confronteer je angsten en leer met ze om te gaan. 
  2. Leer je authentieke Ik kennen en achterhaal wat écht belangrijk is voor je.

Om het geld te laten vloeien moet je diep naar binnen kijken en wat soul searching doen. Als ik mijn angsten niet had geconfronteerd, zou ik nog steeds vasthouden aan het geld, waardoor ik de natuurlijke flow van het geld zou blokkeren met mijn vaste grip. En als ik mijn authentieke Ik niet had gekend, zou ik óf dingen kopen die ik niet nodig heb óf ik zou me nog steeds ervoor schamen niet de spullen te hebben die alle anderen wel hebben. Ik zou de innerlijke vrede en vrijheid niet voelen die ik nu ervaar. 

Maar wat als mijn authentieke Ik nou echt een paard of een yacht wil? Wat als mijn diepste wensen nou eenmaal duur zijn?

Dat is mogelijk. En hier begint het ook pas echt interessant te worden: op het moment dat je vrij bent van je angsten en je belemmerende overtuigingen, zal het universum je verzorgen met alles wat je ware Ik echt naar hunkert. Het enige wat je nog hoeft te doen is één regel toevoegen:

3.  Laat los en vertrouw op het universum. 

Wanneer je angsten niet meer in de weg staan en je echt weet wat je wilt, hoef je alleen nog maar achterover te leunen en op het universum te vertrouwen. Uiteindelijk krijgen we altijd alles wat we willen, zolang als we onszelf niet saboteren en het goede niet toestaan in ons leven te komen door ons overmatig op het slechte te concentreren. Zo werkt het universum nou eenmaal (Lees meer op mijn post over De Kunst van de Manifestatie als je meer wilt weten). Het enige wat jij hoeft te doen is in alignment te zijn met jezelf, zodat de vibraties van het universum gemakkelijk door je heen kunnen vloeien. Op deze manier zul je niet alleen krijgen wat je écht wilt, maar kun je ook nog eens van het hele proces genieten voordat je wens realiteit wordt. Bereid je voor op een lange reis, maar geloof me: Je zult echt al je wensen vervullen en nog zoveel meer…

Plaats een reactie