Spirituele valkuil: Positief denken

“Positief denken” is waarschijnlijk een van de meest bekende slogans die mensen met spiritualiteit verbinden. Dit is wat mensen enerzijds aantrekt (want betekent dat niet dat je dan altijd blij bent?) en anderzijds ook afstoot. Deze mensen voelen instictief dat “altijd blij zijn” gewoon niet realistisch is. En terecht. Dus, hoe kunnen we deze slogan juist interpreteren?

Positiviteit als eindresultaat

Zoals iedereen weet dagen negatieve gevoelens gewoon op. En als je mijn laatste post hebt gelezen dan weet je ook dat het naar mijn idee zelfs noodzakelijk is. Positiviteit hoeft dus nooit een constant beginpunt te zijn. We voelen ons allemaal wel eens rot en dat is helemaal in orde.

Veel mensen die op het spirituele pad zijn hebben echter het gevoel dat ze gefaald hebben wanneer ze zich negatief voelen. Ze denken dat hun ego de controle over heeft genomen als ze ergens negatief over denken. Dit kan best het geval zijn, maar het onvermogen om het negatieve te erkennen en toe te laten tuigt alleen maar van een groter egoprobleem.

Negatieve gevoelens zijn normaal en zouden geaccepteerd moeten worden. In feite hoef je alleen maar je pijn (woede, jaloezie, verdriet etc.) te voelen. Probeer niet je pijn weg te duwen en het te vervangen met een positief gevoel. Wanneer je je pijn eenmaal echt gevoeld en geaccepteerd hebt, zal het positieve gevoel helemaal vanzelf komen. Met andere woorden, het eindresultaat is een positief gevoel, wat echter niet betekent dat het negatieve gevoel gemanipuleerd hoeft te worden.

Positief voelen in plaats van positief denken

Zoals gezegd hoef je alleen je negatieve emoties te accepteren en voelen om je automatisch beter te voelen. Dit komt voort uit de acceptatie en erkenning van het hier en nu. Je hoeft niet per definitie over iets te denken.

Je gedachten kunnen je twijfelloos helpen om je beter te voelen, maar enkel je gedachten zullen je niet verder helpen. Als je echt in het hier en nu bent, zul je je automatisch lichter en gelukkiger voelen simpelweg door het voelen van alles wat is (ook al is dat pijn). Negatieve gevoelens hebben vaak de gewoonte om te verdwijnen zodra we onze negatieve gedachten laten vallen. Dit betekent echter niet dat je jezelf een positief verhaal hoeft te vertellen.

Als, bijvoorbeeld, mijn partner mij verlaat hoef ik niet persé een lijst te maken van alle positieve aspecten van een leven zonder hem. Zolang ik niet voelt dat het beter is zonder hem, forceer ik mezelf niet. Ik voel mijn pijn en verdriet en probeer het niet weg te drukken met positiviteit.

We zijn het zo gewend om uitkomsten te controleren, dat we veel energie verspillen ons te verzetten tegen het hier en nu. Naar mijn mening is compulsieve positiviteit een vorm van controle en weerstand. Deze weerstand tegen de waarheid is naar mijn mening energieverspilling. Deze weerstand loslaten is een enorme opluchting en zal tot een beter gevoel leiden. Maar daarvoor moeten we eerst de negativiteit welkom heten.

Het loslaten van weerstand betekent echter niet dat je geen actie meer moet ondernemen. Je kunt er altijd voor kiezen je situatie te accepteren en je gevoelens met heel je hart te omarmen, maar dat betekent niet dat je in een ongewenste situatie hoeft te blijven. Je kunt accepteren dat je precies bent waar je op dat moment bent en dat dat ook precies goed is voor je op dat moment, maar dat betekent niet dat je daar voor altijd hoeft te blijven. Maar dit is een andere spirituele valkuil waar ik wellicht in de toekomst wat over schrijf 🙂

Plaats een reactie