Op naar de 50! Mijn perspectief op ouderdom

Vandaag wil ik een kort, maar erg belangrijk idee met jullie delen. Namelijk mijn perspectief op ouderdom. Over het algemeen wordt ouderdom negatief gekenmerkt. Het staat gelijk aan het verliezen van de jeugd, de schoonheid, de energie etcetera.

Tot op bepaalde hoogte klopt dit ook wel. Onze lichamen veranderen inderdaad en we kunnen bepaalde dingen niet meer doen. Maar hoe vaak concentreren wij ons eigenlijk op de mooie dingen die we gedurende de jaren krijgen, in plaats dat we ons concentreren op de dingen die wij verliezen?

Ik heb het geluk om ouders te hebben waar de ouderdom weinig sporen achterlaat. Mijn moeder vertelde mij zelfs toen ze 50 werd, dat ze nog nooit zo gelukkig, energiek en gezond is geweest. Toen ze 25 was leed ze onder depressies en gebrek aan energie. Ondanks haar motiverende woorden was ik als de dood voor het ouderdomsproces. Vooral nadat ik 25 werd en de 30 steeds dichterbij kwam. Ik was niet alleen bang mijn schoonheid en energie kwijt te raken, maar ook de tijd om op maatschappelijk gebied iets te “bereiken”.

Het keerpunt

En toen was het zo ver: Afgelopen jaar werd ik 30. Het was uiteindelijk een compleet andere ervaring dan ik had verwacht. Op mijn 30e verjaardag realiseerde ik me ineens hoe gelukkig en tevreden ik eigenlijk was. Nooit eerder had ik me zo vrij gevoeld van mijn eigen mentale gebabbel en van de maatschappelijke druk. Alleen al bij de gedachte om weer 18 te zijn kreeg ik de koude rillingen!

Ik wil voor geen goud weer terug naar de staat van onvolwassenheid en onzekerheid. Daarnaast wil ik liever ook niet terug naar de pijnlijke gevoelens die mij uiteindelijk zo sterk hebben gemaakt. Ik ben dankbaar voor de lessen die ik heb geleerd, maar nu ben ik klaar voor andere lessen.

Tegenwoordig denk ik bij ouderdom aan wijsheid, groei en innerlijke vrijheid. Ik bewandel met veel plezier dit pad naar bevrijding. Ik koester de mooie ervaringen die ik heb gehad en kan met een glimlach terug kijken op mijn leven. Tegelijkertijd ben ik razend benieuwd wat het leven allemaal nog voor mooie verassingen en geschenken te bieden heeft. En in de tussentijd geniet ik gelukkig en vredig van mijn huidige vrijheid en volwassenheid 🙂

Het belang van een perspectiefwissel

De wet van aantrekkingskracht leert ons dat alles groeit waar wij aandacht aan geven. Meer aandacht besteden aan de positieve aspecten van ouderdom, zal een behoorlijk positieve invloed hebben op het proces en de uitkomst. Helaas besteed onze huidige maatschappij nog te veel aandacht aan de negatieve aspecten. Daarom is het denk ik aan ons om ons perspectief te veranderen en deze gedachte met anderen te delen. Niet alleen verbaal, maar ook door een voorbeeld te zijn en te laten zien dat het ouderdomsproces inderdaad erg plezierig kan zijn!

En nu nog wat extra informatie voor de dames onder ons: Wist jij dat de menopauze gemaakt is zodat vrouwen hun leiderschapsvaardigheden kunnen ontwikkelen? Vrouwen in de 50 zijn simpelweg te waardevol om kinderen te kunnen baren. De natuur wil liever dat vrouwen leiderschapsrollen overnemen, zoals dit het geval is bij orka’s en in sommige traditionele samenlevingen. Helaas doen ook in dit geval de meeste samenlevingen niet mee. Vrouwen in de menopauze worden niet bepaald als leiders gezien. En ook de vrouwen zelf herkennen nog niet hun eigen waarde. Het wordt tijd om onze mindsets en die van anderen aan te passen, zodat we eindelijk allemaal ongestoord onze volle potenties kunnen ontwikkelen!

Tel je zegeningen

Tot slot wil ik graag een prachtig stuk uit Viktor Frankl’s boek “Man’s search for meaning” met jullie delen:

The pessimist resembles a man who observes with fear and sadness that his calendar wall, from which he daily tears a sheet, grows thinner with each passing day. On the other hand, the person who attacks the problems of life actively is like a man who removes each successive leaf from his calendar and files it neatly and carefully away with its predecessors, after first having jotted down a few diary notes on the back. He can reflect with pride and joy on all the richness set down in these notes, on all of life he has already lived to the fullest. What will it matter to him if he notices that he is growing old? Has he any reason to envy the young people whom he sees or wax nostalgic over his own lost youth? What reason has he to envy a young person? For the possibilities that a young person has, the future which is in store for him? “No, thank you,” he will think. “Instead of possibilities, I have realities in my past, not only the reality of work done and of love loved, but of sufferings bravely suffered. These sufferings are even the things of which I am most proud, though these are the things which cannot inspire envy.”

Plaats een reactie