Katja Laurien

Inspiratie voor jouw spirituele reis

Inspiratie voor Geïnspireerde Actie

3. oktober 2021 • Katja Laurien

Moeite en inspanning hebben een hele slechte reputatie binnen de spirituele wereld. Het wordt geassocieerd met stress, weerstand en daden die niet in lijn zijn met ons Hogere Zelf. Op het spirituele pad pogen we zo veel mogelijk uit gemak, begeleiding en acceptatie te handelen. Alhoewel dit zeker wenselijk is, heb ik opgemerkt dat we de neiging hebben om te vergeten dat we ons ego mee hebben genomen op dit pad en dat deze de neiging heeft om spirituele concepten in zijn eigen voordeel te draaien.

Dus ook met moeiteloze actie, ook bekend als geïnspireerde actie. We vertellen onszelf dat als dingen niet moeiteloos gebeuren of iets niet meteen goed aanvoelt, het een teken is dat het niet voor ons bedoeld is en we het moeten laten gaan. In sommige gevallen is dat zeker waar, maar vaak is dit het werk van ons spirituele ego dat probeert weg te rennen voor een belangrijke levensles.

We kunnen gemakkelijk achterhalen of onze neiging om geen moeite te willen doen in een bepaalde situatie bepaald wordt door ons ego of ons hogere zelf, door na te gaan of er sprake is van verwarring en twijfel. Zolang er nog een gedeelte in ons is die graag op actie over zou willen gaan en een ander gedeelte het liefst heel hard zou willen wegrennen, dan is de kans groot dat ons ego aan het werk is.

Spirituele groei kan intimiderend en pijnlijk zijn. Het brengt verandering met zich mee en het ego heeft een hekel aan verandering. Daarom zal het alles in zijn macht doen om ons ervan te weerhouden. Deze zelfsabotage kan veel verschillende vormen aannemen, ergens tussen onverschilligheid over een thema wat eigenlijk heel belangrijk is voor ons, tot aan intense angst voor iets wat we eigenlijk al heel lang willen, maar een paniekaanval in ons teweegbrengt op het moment dat we het eindelijk kunnen krijgen. De gevoelens kunnen behoorlijk intens zijn in deze situaties (zelfs de onverschilligheid kan ons naar beneden trekken) waardoor het ego ons ervan overtuigd dat het niet goed aanvoelt om dit doel te behalen en we beter de status quo kunnen behouden.

Wat we ons op dat moment niet beseffen is dat deze situatie eigenlijk veel prijsgeeft over onszelf en dit juist niet het moment is om weg te lopen. Vooral als het om dingen gaat die eigenlijk wel belangrijk zijn voor ons - een relatie, een baan, een kans. Het feit dat we onszelf tegenspreken zou juist onze belangstelling moeten wekken. In plaats van ons verlangen de kop in te drukken, in de hoop dat er een betere dag komt waarop de relatie, de baan of de kans moeiteloos in onze schoot valt, is het juist nu tijd voor actie.

Maar niet de actie die we normaal gesproken zouden verwachten. Nu is het niet aan de tijd om meer moeite te doen in het vervolgen van ons doel, maar in het verwijderen van de obstakels die ons ervan weerhouden om het doel te bereiken. In dit geval gaat het dus om het gevoel dat we hebben omtrent ons doel. Dat betekent dat we dus niet tegen onze angst in gaan en we iets doen wat totaal niet goed aanvoelt en dan maar hopen dat de angst magisch verdwijnt. Nee, we moeten even ons doel vergeten in in plaats daarvan ons gevoel het voornaamste doel maken. De reden dat we zo verward of bang zijn over een bepaald thema, heeft ermee te maken dat we niet in lijn zijn met ons hogere zelf. Ons doel is het dus in eerste instantie niet om ons doel te bereiken, maar eerst om onszelf in alignment te brengen.

Ik heb een gedetailleerde pos geschreven hoe je in alignment met je hogere zelf kunt komen, maar voor nu hou ik het bij de korte versie. Het allerbelangrijkste is dat we gewoon even met ons gevoel gaan zitten. Klaarblijkelijk heeft ons hogere zelf ons iets te vertellen. Het wil ons ervan bewust maken dat er in ons conflicterende gevoelens en gedachten heersen over een thema waar we niet in lijn zijn met ons hogere zelf. Dus, in plaats van weg te rennen voor het thema, in de hoop dat tijd de wonden heelt (wat het nooit doet, waarom hebben we anders allemaal nog met onze jeugdtrauma’s te kampen?), wordt het tijd om ons om onze gevoelens te bekommeren.

Intiem worden met onszelf, onze gevoelens erkennen, onze gedachten begrijpen - dit zijn de acties die we in deze situaties moeten ondernemen. We moeten echter heel mindful zijn, omdat het puur onze taak is om te observeren en te ontvangen. We moeten onszelf niet pushen en we mogen geen antwoorden of oplossingen van ons hogere zelf verlangen. Het enige dat we moeten doen is onszelf toe te staan om voor een keer gewoon te zijn. Het is nogal onwennig om te zijn, waardoor het moeite kan kosten om het te doen. Wegrennen en ons te begraven in situaties die minder confronterend zijn voelt zo veel gemakkelijker aan. En dat is het ook, maar zijn we op deze aarde gekomen om een makkelijk leven te hebben of om iets te leren?

Zolang we met een bepaalde situatie in het nu niet helemaal comfortabel zijn, moeten we er gewoon bij blijven. Het is belangrijk dat we tevreden zijn met de situatie in het hier en nu, nog voordat we het gewenste doel bereiken. Dat betekent niet dat we ons doel opgeven. We moeten simpelweg de perfectie van de situatie herkennen (dus ook hoe de situatie in het heden is) als een waardevolle leertaak. Het inzicht dat elke moeilijke situatie een leerdoel met zich meebrengt, creëert dankbaarheid in plaats van wanhoop.Uiteindelijk komen we namelijk niet voorwaarts op ons pad vanuit ontevredenheid. Dit is soms nog lastig te begrijpen voor het menselijke brein. We denken dat we tevredenheid creëren door een bepaald doel te bereiken, maar we moeten de stappen juist omdraaien. Eerst moeten we tevreden zijn over een bepaalde situatie voordat we verdere stappen kunnen zetten.

Deze stap is nogal lastig, waardoor veel mensen op het spirituele pad (inclusief mezelf) hier de weg kwijt raken. We denken dat we ons natuurlijk goed zouden moeten voelen over een thema en anders is het niet de moeite waard om ervoor te gaan. We vergeten hoe krachtig en overtuigend het ego kan zijn en dat het het doel is van onze ziel om hier op aarde lessen te leren. Onze ego’s kunnen de beste leraren zijn, maar wanneer we weglopen voor onze problemen en in onze comfortzone blijven, dagen we simpelweg niet op voor onze examens.

We zijn bang dat we nog niet klaar zijn voor het examen, dat het te moeilijk is en we niet goed genoeg voorbereid zijn. Wat we ons niet beseffen is dat we eigenlijk al alles in huis hebben om het examen te halen. Het enige dat we hoeven te doen is ons Hogere Zelf de toestemming te geven ons de antwoorden te laten zien. Deze antwoorden liggen verborgen achter de vele gedachten en gevoelens die onze weerstand vormen. Deze weerstand houdt ons ervan af om de realiteit te zien. Het is verlammend en we verstijven, waardoor we niet in staat zijn om actie te nemen. Deze gevoelens kunnen heel sterk zijn (en heel overtuigend!), maar vergeet niet dat emoties uiteindelijk slechts energy in motion zijn. We moeten ze de kans geven om door ons lichaam te gieren. Wanneer we ze onderdrukken, zullen ze continu op hun ontlading wachten en in de tussentijd bouwen we alleen meer weerstand op. Hoe meer ruimte we dus maken voor onze gevoelens, hoe sneller de weerstand zal vervagen - en soms kan dat heel snel gebeuren.

Wanneer we eenmaal geen weerstand meer voelen over een bepaalde situatie, zullen we in staat zijn om tot geïnspireerde actie over te gaan. Vanuit hier zullen de dingen moeiteloos in ons leven komen, ook al moeten we er wel wat moeite voor doen. Voor het ego is elke vorm van moeite afschuwelijk, maar inspanning kan ook helend en leuk zijn wanneer het vanuit de juiste motivatie komt. Een prachtige bergwandeling vraagt om enige inspanning, maar is dat een reden om het niet te doen? Er bestaat zoiets als eustress, ook wel bekend als positieve stress. Het is de vorm van stress die we nodig hebben om spieren op te bouwen, zij het fysiek, mentaal, emotioneel of spiritueel. Een gezonde hoeveelheid stress helpt ons om te groeien. Zonder stress zouden we ons achteruit ontwikkelen.

En dus zullen we wel wat moeite moeten stoppen om onze relaties in stand te houden, om een nieuwe vaardigheid voor onze job te leren of om genoeg geld te verdienen voor onze droomvakantie. Wanneer we eenmaal terug zijn in de toestand waarin ons verlangen niet meer buiten bereik, te gevaarlijk of moeilijk aanvoelt, valt de weerstand weg. De weerstand - die voornamelijk bestaat uit valse geloofsovertuigingen en oude gevoelens die nog in ons lichaam zijn opgeslagen - is de enige reden waarom actie überhaupt vermoeiend aanvoelt. Als we actie ondernemen zonder weerstand, zal de actie heel natuurlijk komen en voelen we ons verkwikt in plaats van gesloopt.

Natuurlijk kunnen we nog steeds nerveus zijn om geïnspireerde actie te ondernemen, maar in plaats van angst voelen we spanning en anticipatie. Een gedeelte van ons weet dat we deze stap moeten zetten, ook al weten we niet wat de uitkomst is, maar dat we altijd begeleid worden op ons pad. Wanneer de weerstand vervaagt zullen we inzien dat onze angsten niets meer zijn dan illusies. Er zijn namelijk maar weinig dingen in deze moderne wereld die echt gevaarlijk zijn en het grootste risico dat wij nu lopen, is dat we ons volste potentie niet ontplooien. We zijn niet op deze aarde gekomen om onszelf te beschermen, maar om ons licht te laten schijnen en met elke les die we leren schijnen we een beetje helderder.