Ego of hogere Zelf? De 3 grootste verschillen

Als je stemmetjes in je hoofd hoort, dan hoef je je geen zorgen te maken. Je bent niet gek, we horen ze allemaal. Wanneer we de stemmen heel duidelijk horen, is het zelfs een teken van mentale gezondheid. Er zijn zoveel stemmen in ons hoofd (het ego, het hogere Zelf, het innerlijke kind, de innerlijke criticus etc.) het lijkt wel alsof er een heel dorp in ons hoofd is. Om geestelijk gezond te blijven is het belangrijk om een onderscheid te maken tussen deze stemmen en ze te kunnen controleren. Maar daarvoor moeten we eerst naar de stemmen luisteren en ze aandacht geven.

Ik luister inmiddels al een aantal jaar naar deze stemmen en ben tot een aantal conclusies gekomen die mij geholpen hebben met deze chaotische dorpsbewoners om te gaan. Vandaag wil ik er twee in het zonnetje zetten: het ego en het hogere Zelf.

Het ego

Dit woord is onterecht geladen met negatieve vibes. Ik denk niet dat het ego alleen maar slecht is. Het helpt ons onze dagelijkse acties te organiseren. In wezen houdt het ons aan het leven. Dat is ook zijn voornaamste taak: ons overleven waarborgen. Nou, da’s best aardig, toch? Maar waarom is ons ego dan met zo een negatief stigma beladen? Volgens mij zijn daar drie redenen voor die niet zozeer verbonden zijn met wat het ego is, maar meer met de manier waarop het werkt. Wanneer we ons er bewust van zijn hoe het ego werkt, zal het makkelijker zijn om de logica te doorzien en anders te handelen.

#1: Verbonden met de materialistische wereld

Het ego is geprogrammeerd om logisch te denken. Overleven is een behoorlijke verantwoordelijke taak, dus dan moet je dat ook serieus nemen. Het kan zich niet permitteren om dingen te doen die onlogisch zijn.

Daarom doet het ego wat het denkt te kunnen controleren. De maatregelen die het neemt moeten dus ook aantoonbaar zijn in tijd en ruimte. Hogere energetische sferen zijn niet realistisch en tastbaar en zijn daarom ook geen veilig pad om te betreden.

Het ego zou bijvoorbeeld nooit in het universum kunnen vertrouwen dat alles goedkomt. Relaxen midden in een potentieel gevaarlijke situatie? Dat is zelfmoord! Het ego verkwist liever zijn energie in het bedenken hoe het de situatie kan controleren. Helaas is het ego er niet heel erg goed in onderscheid te maken tussen de controleerbare en oncontroleerbare situaties.

# 2: Gescheiden van elkaar

Ons ego gelooft dat we onafhankelijk zijn van anderen. Het is alleen aardig en behulpzaam als het voelt dat zijn veiligheid in het geding is. Het zal je niet verrassen dat vooral mensen met macht vaak aardig bejegend worden. Per slot van rekening zijn dit de mensen die ons kunnen doden (of ons de baan niet geven, waardoor we uiteindelijk dood gaan).

Maar het is niet in staat om de energetische (onzichtbare & oncontroleerbare!) link tussen ons allen te zien. Anderen pijn toevoegen betekent onvermijdelijk jezelf pijn toevoegen. Wanneer we iemand aanschreeuwen omdat we boos zijn, denkt het ego dat het ervoor zorgt dat dit scenario zich niet herhaald. Het denkt dat de ander het niet leuk zal vinden dat we schreeuwen en het dus nooit meer zal doen. Maar dat is niet hoe het werkt. Energetisch sturen we negatieve vibes zowel naar de ander als naar onszelf. We voelen ons nog steeds slecht, maar denken verder dat dat met de ander te maken heeft.

#3: Overlevingsmechanisme angst

Sinds het bestaan van de mensheid is ons ego ons overlevingsmechanisme. En helaas is denken in angst in evolutionair opzicht het meest effectieve geweest. Vroeger kon je maar beter gewoon rennen als je een raar geluid hoorde. Je had niet de luxe om even te checken of er nou een muis of een sabeltandtijger achter de bosjes schuilde. Een seconde langer wachten kon het verschil zijn tussen leven en dood. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom onze relaxte en optimistische voorouders niet de kans hebben gehad om hun relaxte genen door te geven. Het komt er dus op neer dat we erop geprogrammeerd zijn om in te leven, zo hebben we überhaupt kunnen overleven.

Maar de tijden zijn veranderd en ons ego heeft een update nodig. Een relaxt hoofd en een vertrouwend hart te hebben zijn tegenwoordig geen doodsoordeel meer. Integendeel, het kan je ervaring op deze aardbol zelfs stukken beter maken. Gelukkig maar zijn we allemaal ook uitgerust met een hoger Zelf, die zachtjes probeert ons in de andere richting te duwen.

Het hogere Zelf

We hebben allemaal ongetwijfeld wel eens deze kalme stem gehoord. Graag zouden we het vaker willen horen, maar de stem van het ego is zo luid, vooral als het weer eens een paniekaanval heeft. Daarnaast is het soms lastig om te onderscheiden welke stem nou net aan het spreken is. Het ego is slim en kan soms zo overtuigend zijn dat je haast denkt dat het je hogere Zelf is. Maar als je weet waar je naar moet luisteren, is het nog geeneens zo moeilijk. Het hogere Zelf heeft namelijk precies tegenovergestelde beweegredenen die ik hieronder zal toelichten.

# 1: Verbonden met het universum

Het hogere Zelf volgt niet zijn logica. Het weet dat er een hogere orde is die volgens de mens onlogisch is. Het voelt de vibraties en energieën van het universum die het ertoe zetten om te vertrouwen en zich over te geven (Ik noem het het universum, jij kunt het noemen zoals je zelf wilt). Plannen maken voor oncontroleerbare dingen is tijdverspilling. Aangezien het aangesloten is aan de kracht van het universum weet het precies wanneer het tijd is om actie te ondernemen en wanneer het tijd is om achterover te leunen en los te laten. Daarnaast weet het ook precies welke acties je moet ondernemen.

Maar voordat we de stem van onze innerlijke gids kunnen horen moeten we eerst verbonden zijn met onszelf. Hiervoor hebben we tijd en de toewijding nodig om écht los te willen laten.

Door los te laten zorgen we ervoor dat we het universum niet onderbewust in de weg staan. Wanneer wij perse de controle willen houden, geven we het universum weinig kans om ons te verrassen. En geloof me, het leven heeft soms hele creatieve wegen die wij met ons logische brein niet hadden kunnen bedenken.

#2: We zijn allemaal één

Aangezien ons hogere Zelf met de energieën van het universum verbonden is, weet het dat we allemaal één zijn. Hoe onlogisch het ook klinkt om je energie in het welzijn van een andere te steken (en er niets voor terug te krijgen!), weet het dat elk stukje positiviteit dat we in een andere steken, direct positieve uitwerkingen op onszelf heeft.

Dat heeft ermee te maken dat onze emoties direct en energetisch overgedragen worden van één persoon op een ander. Dat betekent dat we allemaal onze pijn en vreugde delen; onze schaamte en trots; onze liefde en haat. Op energetisch vlak zijn er geen grenzen tussen ons en anderen. Als we dus voor anderen zorgen, zorgen we uiteindelijk ook voor onszelf. En andersom. Als we voor onszelf zorgen, zorgen we ook voor anderen.

#3: Welzijn

Eigenlijk zou ons hogere Zelf de geüpdate versie van ons verouderde ego kunnen zijn. Zijn hoofdtaak is niet overleving, maar welzijn. Het zorgt ervoor dat we energie, vreugde en liefde voelen tijdens ons werelds bestaan. Wat voor een nut zou het ook hebben om te overleven wanneer je alleen angst en verwarring voelt?

Het hogere Zelf weet dat er geen reden bestaat voor angst. Zelfs de angst voor de dood is nutteloos, omdat de dood zoals wij hem ons voorstellen niet bestaat. Als er een gegronde angst zou bestaan, dan zou dat de angst moeten zijn dat we niet het maximale uit ons leven halen, niet genoeg liefhebben en onze tijd verspillen.

Maar deze angsten zijn irrelevant voor ons wanneer we leren naar ons hogere Zelf te luisteren. Maak je niet druk als die stem aanvankelijk heel stil is, dat is normaal.

But these fears are all not relevant to us, if we know how to listen to our higher Self. Don’t beat up on yourself if this voice is still very silent, that’s normal. Breng jezelf tot rust, wees mindful en begin met luisteren. De stem zal automatisch luider en duidelijker worden wanneer je het aandacht geeft.

The ultimate value of life depends on awareness and the power of contemplation rather than upon mere survival – Aristoteles

Plaats een reactie